Monthly Archives: Ιουνίου 2012

Επέστρεψα

Στ’ αδιάφορα κοιμάσαι,στ’ ασήμαντα ξυπνάς…. Μη με ρωτάς λοιπόν,γιατί άλλαξα….Δεν άλλαξα εγώ….. Απλώς επέστρεψα στη μοναξιά μου……….. Εκεί μπορώ να πολεμώ ξανά,δίχως να ελπίζω σε σένα….άδικος κόπος βλέπεις, ήταν……… Στη μοναξιά του δικού μου αγώνα,για τη δική μου αλήθεια,δε χώρεσες … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Κούφιος άνθρωπος

Εσύ που έδωσες ψυχή στον κόσμο όλον,πως αντέχεις τώρα να ζεις με δανεική………. Ποιος σε έκανε να ξεχάσεις πως εμείς,πάντα μιλούσαμε με τους νεκρούς μας……..Πως μπόρεσες να ξεχάσεις; Κούφιος ανθρωπάκος τριγυρνάς πια,ζητιανεύοντας λίγη φλόγα, λίγη πίστη…………. Και μια γελάς…μια κλαις……..γιατί … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ζωή αληθινή……

Kαι τι με νοιάζει σαν πεθάνω,ποιος θα θυμάται……… Νεκροί γεννιόμαστε κι απλώς αφήνουμε το χρόνο να περάσει…….. Ομως,αν θες κάτι να μείνει από μένα και να κρατήσει………τότε,πέτα τα λόγια μου ψηλά…. Δώστα στον άνεμο χάρισμα,να τα καρφώσει εκεί  στην άκρη … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Πάψε

Και τώρα σιωπή……….όσα είπαμε κι όσα ξεχάσαμε αγναντεύουν λίγη δροσιά,περιμένοντας πότε θα ξανακαούν………… Αππελαίος

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ψεύτικος ουρανός…..

Κρυφτήκαμε σε ξένη νύχτα,τις αστραπές να έκλεβ’ η ματιά μας……… Μα τίποτα δεν άστραψε παρά μόνο οι προσευχές και τα παρακάλια μας……. Τ’ αστέρια,ψεύτικα κι αυτά κρεμόντουσαν σα χάρτινα…….. Ψεύτικος ουρανός………..ψεύτικη ελπίδα………….τι με ρωτας λοιπόν…… Στο ξανάπα σα χάραζε η … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Φύγε

Φωτιά μύρισ’  η θάλασσα………καίει το κύμα……..μην πέφτεις…….θα καούν τα όνειρα………… Πάρε δάνειο….φτερά, και πέτα μακρυά……….στο απέραντο,δροσίζει κάπως……..μαλακώνει…… Άντεξε….φύγε μακρυά………δροσίσου στον ήλιο……….κάνε φυλακτό τις στάχτες….. κειμήλιο κράτα τες………να σου θυμίζουν τη χαμένη δροσιά……………….. Χόρεψε στον άνεμο……..κάνε μούσκεμα την ψυχή σου………….φύγε…………. Καβάλησε … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Δανεικό ταξίδι

Ταξίδια δανεικά, με μάτια άλλων δε ζήλεψε η ψυχή μου………… Μπαρκάρισε όμως ο νους,χωρίς να το σκεφτεί. Χαμόγελο κλεμμένο,ζωγράφισαν τα χείλη κι έμεινα να χαιδεύω, όσα άλλοι αγάπησαν……… Κι έτσι, καβαλλημένος στο άσπρο άλογο της θάλασσας,λούστηκα και τα δικά μου … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε