Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2012

Μου χρωστάς ένα ταξίδι ακόμα…..

Ξέρεις…όσα κι αν έγραψα ποτέ,όσα κι αν είπα,κι αυτά που σιγοτραγούδησα ακόμα,δεν ήξερα πως τα ‘λεγα για σένα………. Νόμιζα πως άλλος έτρεχε το νου μου και το χέρι,αλλόκοσμη υποψία μ’ έτρεφε με σκέψεις…….. Κι όταν σκοτείνιαζε και μάζευα κομμάτια απ’ … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Κρυμμένος ουρανός

Κάποτε απλώναμε τα χέρια και κόβαμε ουρανό…………Που κρύψαμε τα κομμάτια του και ξεχάστηκαν,άραγε…………. Αππελαίος

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ο δρόμος σου…

Αλλόφρονας,τυφλός και ανεμοπόδαρος,εκκωφαντικούς κεραυνούς βγάζεις με τα λόγια…..»Θέλω να ζήσω»,φωνάζεις στη Λύδια Λίθο που δοκιμάζει το μυαλό σου….. Κι εγώ,χαμογελαστός και μικρός,σου λέω να πάρεις εκείνο το δρόμο που δε θα ξαναβγεί ποτέ μπροστά σου……… Ζήσε ζωντανός,μη συμπληρώνεις απλώς το … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Καταραμένοι

Το Σίσυφο θα καταριέστε σύντομα,που στη σπηλιά φυλάκισε το Θάνατο………Μισά και μισερά,αφύσικα ανθρωπάκια…..Κοιμάστε,κάνοντας τους πεθαμένους,κι οι Ευμενίδες βρίζουν ακόμα….Θα χαθείτε στην ίδια σας τη σιωπή για τιμωρία και οι Θεοί σας καταραμένοι κι αυτοί,μαζί με σας…………………. Αππελαίος

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

΄Ενοχοι!

Συννέφιασε στην αιώνια λιακάδα του Ελληνικού νου…………Ένοχοι, άπαντες…. Αππελαίος

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Σώπασε τώρα…πέρασε…

Σ’ ονειρεύτηκα χθες βράδυ ξανά…….. Χωμένος ήμουν στο κορμί σου,κι ανάσαινα με λυγμούς…….. Με κοίταγες μ’ ένα πλατύ χαμόγελο,και ταξίδευα στο γαλανό των ματιών σου,μέχρι που στέρεψα…….. Κι εσύ,αδύνατη κι αποκαμωμένη,έμοιαζες θεριό ανήμερο….. Περίμενα ώρα στ’ όνειρό μου,μέχρι ν’ ακούσω … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Τα νούμερα…ναι…

Ναι…τα νούμερα… Λένε πως είμαι δυστυχισμένος… Μα εγώ γελάω κάθε μέρα,μ’ ένα γέλιο σχεδόν δολοφονικό… Καιρό τώρα, άρχισα κιόλας να κοιτώ μόνο απέναντι απ’ το βλέμμα μου…. Τα νούμερα…οι αριθμοί….θέλουν να με σκοτώσουν…μα τα προλαβαίνω κάθε μέρα.. Και στο τέλος,θ’ … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε