Monthly Archives: Οκτώβριος 2014

Η αυγή ξεχάστηκε…

Τα όνειρά μας,κλέφτες κι αυτά…… Τα βλέφαρα μας κλέβουν, και παραμένουμε μ ορθάνοιχτα τα μάτια κι απορημένα, να κοιτάμε τον ύπνο να φεύγει μαζί τους αγκαλιά……. Πάλι θα ξημερώσει και δε θα το νοιώσουμε… Νίκος Αππελαίος

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Ευτυχώς

Κάτι τέτοιες ώρες είναι που στίβω το μυαλό να στάξει λίγο βεβαιότητα για οτιδήποτε,και πάλι εκείνο με τιμωρεί με μια στιφάδα στη γεύση και μια ματιά θολή που κοιτάζει όσα δεν με συγχώρεσαν ποτέ… Κι εκεί είναι που τα χάνω….Το … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Αλμυρή βροχή

Φυλακισμένος ακόμα στις σταγόνες της χθεσινής βροχής,δεν ορίζω τις σκέψεις μου… Παρέμεινα εκεί,σιωπηλός να αναρωτιέμαι αν είναι όμοια με όσες βροχές της ζωής μου,άφησα να με μουσκέψουν. Και τελικά κάτι λησμόνησα και πάλι….Είμαι σίγουρος…. Μάλλον τα χρόνια που με βαραίνουν … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Είδωλο

Στα μάτια μέσα σε κοιτώ,χαμογελώ πλατιά κι αμήχανα μαζί, μα εσύ πίσω απ’ την πλάτη μου χορεύεις και φωνάζεις. Κλείνω κι εγώ τα μάτια μου σφιχτά,και καταριέμαι τον καθρέπτη της ζωής μου…. Σε νίκησα και πάλι…. Νίκος Αππελαίος

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια

Σταγόνες

Κι εγώ τη ζήλεψα τη θάλασσα,μα για ενέχειρο τίποτα δε θα δώσω. Φτιάχνω δική μου αλμύρα κάθε μέρα,να με κρατάει…να μη βουλιάζω… Νίκος Αππελαίος

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Σακατεμένοι…

Σακατεμένοι για όσα δε φτάνετε,κρύβετε το φως μη σας ζαλίσει. Μίζερα ανθρωπάκια που καταριούνται το σπέρμα που τους ταξίδεψε,τη μήτρα που τους τάϊσε. Αλλόκοτοι κι αλλοπαρμένοι, πέφτουν στο γκρεμό του νου τους και αλαλάζουν. Δαίμονα βλέπουν το παρελθόν,στο σάπιο τους … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Στην υγειά σου….

Πάνω στη δίψα μου,έψαξα να σε πιω ξανά…. Μα εσύ,στέκεις ψηλά,στο πάνω ράφι μου,σαν όλα τα καλά ποτήρια,και δε σε φτάνω…..Γυαλιστερή και απαστράπτουσα,λες και χείλη ξένα δεν ξεδίψασες ποτέ…. Κι έτσι σε πίνω στο κοντό,το κρασοπότηρο….Εκεί χαμηλά,εκεί που σε φτάνω….Στην … Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε